Persbericht

Persbericht Art Brut Biennale

Uitnodiging

Download de uitnodiging

 

Kunstenaars - interviews en verhalen

 

Arthur Prins - Bidden en Beelden

Arthur Prins (1960) heeft een bijzondere levensgeschiedenis. “Toen ik tien maanden was kreeg ik hersenvliesontsteking waardoor ik doof werd. Als kind van twee kreeg ik blauwe mazelen waardoor ik mijn gehoor terugkreeg.  Van mijn tweede tot mijn zevende heb ik op een Dovenschool gezeten. Op mijn vijfde begon ik met praten. Het was een onbegrijpelijk wonder dat ik m’n gehoor heb teruggekregen. Door de stress kreeg ik hallucinaties: droombeelden terwijl je wakker bent. Veel beelden in mijn werk zijn verwerkingen van de beelden die ik toen zag. Ik noem ze ‘mijn deurtje naar het heelal’.” De aanleiding voor zijn kunstenaarschap was een bijzondere gebeurtenis in de zomer van 1996. “Het was hoogzomer. Ik zat op een stoel op mijn werkkamer en ineens leek het alsof er van mijn kruin tot mijn tenen een elektrische stroom ontstond. Ik kreeg een enorme aanvechting om te gaan tekenen. Iets in mij zei dat ik dat moest doen. Ik kan hier geen verklaring voor geven. Het is zoals het gegaan is.

Lees hier het hele interview.

 

De wollen monsters van Maurits

‘Dit is een vervelende.’ Maurits pakt een Kolozaiek met een rastakapsel van draden uit de vensterbank. ‘Ik heb hem naar het atelier verplaatst want thuis viel hij me steeds lastig. Telkens als ik langsliep tuimelde hij om en stelde hij me voor een raadsel’. 
Op de tafel staat een pop met een slakkenkop, een beest als een schildpad en sterke gedrongen figuren die aan gorilla’s doen denken. Allemaal hebben ze een naam die bij hen past. ‘Deze’, vertelt Maurits, ‘is kreupel, daarom raken zijn benen de grond niet, het is de enige gehandicapte die ik heb’. ‘Dit’, wijst hij naar een andere, ‘is een hele bijzondere, het is de enige met 5 vingers’. De draadjes zijn zo strak om elkaar gewikkeld dat de poppen stijf en behoorlijk zwaar zijn. Er zit geen ijzerdraad skelet in de figuren, ze houden zichzelf bij elkaar door de vele lagen wol.

Leer hier het hele verhaal.

 

Art Brut, achtergrond en geschiedenis

Inleiding Art Brut, door curator Elvira van Eijl

Zonder het werk van Art Brut-kunstenaars zou de kunstgeschiedenis van de 20e eeuw er heel anders hebben uitgezien. In de jaren ’20 van de vorige eeuw ontdekten kunstenaars het werk van psychiatrische patiënten. Ze waren verrast door de enorme intensiteit van het werk; de authenticiteit, de rauwheid en de rijkdom aan beelden en gedachten. Kwaliteiten die ze zoveel mogelijk imiteerden in hun eigen oeuvre. 
De benaming Art Brut (letterlijk: rauwe kunst) is bedacht door de Franse kunstenaar Jean Dubuffet. In 1948 richtte hij samen met André Breton – voorman van de surrealisten – een genootschap op dat zij Société de l’Art Brut noemden. Behalve kunstenaar was Dubuffet ook nazaat van gerenommeerde wijnmakers en hij vergeleek de kunst van psychiatrische patiënten met champagne brut: puur, zuiver en verfrissend. 
Uit onvrede met de heersende kunstcultuur ging Jean Dubuffet in psychiatrische klinieken op zoek naar kunst die een zuivere uitdrukking was van de persoonlijkheid van de kunstenaar. Wat hij aantrof was soms somber en heftig maar altijd authentiek en totaal anders dan alle kunst die hij tot dan toe kende.

Leer hier de hele Inleiding Art Brut

 

Kunst verbindt

'Vooral de gesprekken met de verschillende kunstenaars in binnen en buitenland maken op mij de meeste indruk. Je komt meestal binnen bij iemand die je helemaal niet kent en waarvan het werk de aanleiding voor het bezoek is. Opvallend is dan ook het vaak intense contact dat ontstaat zodra je samen het werk bekijkt. Niks geen plichtplegingen of hindernissen in de vorm van beperkingen, we vinden elkaar direct in en door de artistieke prestatie waar ik in bewondering naar kijk, en de kunstenaar mij vol trots van laat genieten. Ik heb mensen bezocht die zeer autistisch waren, mensen die niet konden praten of zich nauwelijks in woorden konden uitdrukken maar telkens weer was het het werk dat ons op één lijn bracht. 
Soms is het werk zelfs het enige contact dat de kunstenaar met de wereld kan aangaan maar zie je toch aan het oplichten van de ogen of lichaamshouding dat we elkaar verstaan.' 

Lees hier de hele tekst 'Kunst verbindt' 

 

Op zoek naar Art Brut in Frankrijk

Lyon, 31 januari. Thierry en ik zijn net met het vliegtuig aangekomen op het vliegveld van Lyon en rijden zuidwaarts op zoek naar interessant werk voor de Art Brut Biënnale, die eind mei in Hengelo zal plaatsvinden. We zijn onderweg naar Jean Branchiard. Om hem te vinden in de heuvels ten noordwesten van Lyon is enig improvisatievermogen nodig. De plattelandswegen hebben geen straatnaam aanduiding, huisnummers ontbreken en het gebied dat Les Echarmeux wordt genoemd blijkt een enorme gemeente te zijn, waaronder tientallen kleine gehuchten vallen. Daarbij staan de weilanden vol water en zijn de weggetjes modderig en zakken we meermaals met de banden diep weg op de verkeerd gekozen route.
Eindelijk treffen we Jean Branchiard. Hij staat ons op te wachten bij een rotonde waarop Napoleon fier over het landschap kijkt.

Lees hier het hele verhaal over de zoektocht naar Art Brut in Frankrijk

 

Contact

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met voorzitter stichting Art Brut Biënnale, Jan Noltes, 0653359279 en j.noltes@artbrutbiennale.nl of curator Art Brut Biënnale, Elvira van Eijl, 0651783328 en via info@artbrutbiennale.nl